LIVE REPORTS

MARK LANEGAN 05/04/12 @ FUZZ

Είναι αλήθεια ότι κάποιοι καλλιτέχνες έχουν το άγγιγμα του Μίδα. Όπου κι αν συμμετάσχουν, με όποιον και να συνεργαστούν , πάντα βγάζουν κάτι αξιόλογο. Ένας από αυτούς είναι κι ο Mark Lanegan. Screaming Trees, Queens of the Stone Age, Twilight Singers, Soulsavers είναι μερικά από τα σχήματα που, το καθένα με το δικό του τρόπο, δέχτηκαν το στίγμα του 48χρονου τραγουδοποιού.  




Βασικό του ατού η βραχνή και σκοτεινή φωνή του. Φωνή ικανή να σε στοιχειώσει τα βράδια εκείνα, που νιώθεις μόνος, ανήμπορος να ξεπεράσεις τους φόβους σου έχοντας μοναδική συντροφιά το αλκοόλ. Ο Lanegan, άλλωστε φαίνεται να έχει βρεθεί αρκετές φορές σε αυτή την κατάσταση. Οι καταχρήσεις πάνω του είναι εμφανείς και ίσως ήταν αυτές που τον κράτησαν μακριά από το προσκήνιο τόσο της σκηνής του Seattle όσο και της post-grunge εποχής. Παρόλα αυτά ήξερε να δίνει το παρόν εκεί που έπρεπε, διανθίζοντας κατά καιρούς διάφορες σκοτεινές ελεγείες με τη σπαρακτική ερμηνεία του.

Οι προσδοκίες, λοιπόν, να δεις live τον εν λόγω καλλιτέχνη είναι μεγάλες. Αν όχι τόσο για το αμιγώς μουσικό μέρος, σίγουρα για το φωνητικό. Κι εδώ δυστυχώς είναι που χάθηκε το στοίχημα το βράδυ της 5ης Απριλίου στο Fuzz. Και αυτό γιατί από το ξεκίνημα κιόλας, η φωνή του Lanegan φάνηκε να είναι θαμμένη πίσω από τα όργανα των μουσικών μελών της μπάντας. Το μούδιασμα του πολυπληθούς κοινού στο “Gravedigger’s Song” ήταν εμφανές, ενώ συνεχίστηκε και στο “Hit The City” (αλήθεια πόσο όμορφη ουτοπία θα ήταν να το ακούγαμε με την PJ?). Τεχνικά προβλήματα ή ένας Lanegan σε κακή μέρα? Η αλήθεια ήταν μάλλον κάπου στη μέση, γεγονός πάντως ήταν ότι έπρεπε να το πάρουμε απόφαση και να παρακολουθήσουμε τη συνέχεια του live. Έτσι μπορέσαμε να απολαύσουμε τα  ”One Way Street”, ”Crawlspace”, ”St. Louis Elegy” αλλά και τα πρόσφατα πειραματικά ”Quiver Syndrome”&”Ode to Sad Disco”. Όσον αφορά στη σκηνική παρουσία του τραγουδιστή, αυτή ήταν μινιμαλιστική με μερικά σημάδια κούρασης. Έως ένα σημείο αναμενόμενη. Αυτό, όμως, που δεν ήταν αναμενόμενο ήταν το «τσεκουρεμένο» encore, από το οποίο απουσίασαν τα  ”Pendulum” & ”Harborview Hospital”, τραγούδια που παίζονται κανονικά στην υπόλοιπη περιοδεία του group. Δυστυχώς, άλλο ένα απογοητευτικό σημείο του live.

Ευχόμαστε ότι στην επόμενη επίσκεψή του στην Αθήνα, o Lanegan θα κερδίσει τις εντυπώσεις και θα αντικαταστήσει το δεύτερο ‘a’ του επωνύμου του με το γράμμα ‘u’! Έως τότε, θα σιγοτραγουδάμε τους στίχους από το ”St. Louis Elegy”: "And Ι hear the winter will cut you quick … If tears were liquor? I'd have drunk myself sick" …

Γιώργος Καρακασίδης

Facebook Share